maandag 14 juli 2014

Lore 6 maanden

Een half jaartje geleden begon voor ons een grote nachtmerrie. Het begin van een emotionele rollercoaster waar geen einde aan leek te komen.
De laatste voorbereidingen waren nog niet getroffen, want we hadden nog zoveel tijd.
Zoveel moeten missen. Je elke dag weer moeten achterlaten. Je zo zien vechten.
Geen fijn kraambezoek voor ons, waarop we jou trots konden voorstellen.
Voor elke twee stapjes...
vooruit weer eentje achteruit.
De machteloosheid, de ongerustheid, de onzekerheid. Gaat dit goed aflopen?
Zelfs de dokters wisten het soms niet meer.
Zoveel tranen. Zoveel verdriet.
Maar meisje, wat ben ik zo blij met je. En je doet het super, op jou manier. Ons kleine lachebekje.
Wat de toekomst ook brengt, jij bent jij, en dat is perfect.
We zien je graag, tot aan de maan en terug x
En een dikke kus van grote zus Tess voor haar Loortje.
 
 

2 opmerkingen: